De Penedès is misschien wel het verbazingwekkendste wijngebied van Spanje. Zo'n dertig jaar geleden had eigenlijk nog niemand buiten Catalonië ooit van de streek gehoord. Er werden sinds mensheugenis door een ingedutte wijnbranche uitsluitend karakterloze en vaak veel te sterke witte wijnen geproduceerd.
Vooral halverwege de negentiende eeuw ging veel van dat 'druivennat' in bulk de Pyreneeën over naar buurland Frankrijk dat, na eerst getroffen te zijn door de meeldauw en later door de druifluis, grote behoefte aan wijn had. En aangezien de Penedès voldoende vruchtbare zand- en kleigrond bezit, een mild Mediterraan klimaat kent en maar liefst 121 autochtone druivenrassen herbergt was het niet meer dan voor de handliggend dat de Fransen hier hun wijn vandaan haalden. Maar niet voor lang! In 1887 moest ook de Penedès er aan geloven en de meeste wijngaarden gingen verloren door de phylloxera epidemie.
Rond 1910 kwam de wijnbouw in het gebied weer geleidelijk op gang, maar de op de productie van witte wijn georiënteerde wijnbranche in Penedès was niet opgewassen tegen de concurrentie in andere delen van Catalunya. Er moest dus iets veranderen maar niemand durfde de eerste stap te nemen.
Pas in de jaren zeventig met de komst van Miguel Torres, een in Frankrijk opgeleide Catalaanse oenoloog, kwam de ommezwaai. Behalve enkele nieuwe rode druivensoorten als cabernet sauvignon en pinot noir introduceerde hij witte rassen als chardonnay en sauvignon blanc waarmee kwalitatief goede stille wijnen gemaakt konden worden. Dat vroeg alleen om de modernste wijnbouwtechnologie en daarin moest groots worden geïnvesteerd.
Inmiddels is er veel veranderd in de Penedès. Ook enkele kleinere wijnproducenten onderkennen nu de grenzeloze mogelijkheden voor wijnbouw in het gebied en tegenwoordig behoort de Penedès tot een van Spanje's meest innovatieve en gevarieerde wijnstreken.
