Aan het declareren van een Classic Vintage, we zeggen het nog maar eens, gaat een hoop vooraf. Een porthuis beslist niet zomaar of een jaar dat kwaliteitsstempel mag dragen. Als het dan gebeurt – gemiddeld 3 keer per decennium – hangt de spreekwoordelijke vlag uit. Het uitroepen van de Vintage 2024 van Taylor’s en Croft vormde voor ons in elk geval aanleiding om een proeverij te organiseren, waarbij verschillende Vintages van beide porthuizen eens naast elkaar te proeven zijn. Op naar Het Oude Dykhuys in Lisserbroek.

De signatuur van het wijnhuis

Speciaal voor de proeverij kwamen wijnmakers David Guimaraens en Tiago Machado over uit Portugal. Zij vertelden uitgebreid over hun ‘kinderen’ – die overigens ook uitstekend voor zichzelf kunnen spreken!

Het maken van Vintage Ports heeft alles te maken met het begrijpen van de wijngaard, legt David uit, maar hij voegt er ook aan toe dat een van zijn belangrijkste taken is de signatuur van het wijnhuis te bewaken. Want dat is het mooie van Vintage Port: het toont de identiteit van het jaar én van het wijnhuis. Dat wordt direct duidelijk wanneer we de eerste flight proeven: Vintage 2024. De allerlaatste Classic Vintage, op 23 april 2026 de wereld in geslingerd.

Vintage 2024

Taylor’s en Croft hebben ieder hun eigen wijngaarden en (mede) daardoor ook hun eigen identiteit. Die komt juist bij Vintage Port duidelijk tot z’n recht. David vergelijkt het met Tawny Port, waarbij blending en oudering de hoofdrol spelen. “Terwijl het bij Vintage Port om de wijngaard en huisstijl draait”, aldus de wijnmaker die al vier decennia de wijnen van Taylor’s en Croft maakt. Zijn collega Tiago, met wie hij al 13 jaar samenwerkt, vertelt dat Vintage 2024 een speciaal plekje in zijn hart heeft. “Het was een moeilijk jaar, dan is de opluchting des te groter”, legt hij uit. Dat moeilijke zat ‘m vooral in de jarenlange extreme droogte. In oogstjaar 2024 ging het eindelijk weer een beetje regenen, zij het niet bijzonder veel, en eigenlijk ook niet op de juiste momenten. Het was een uniek jaar met een redelijk lage opbrengst, maar een superbe kwaliteit. En dat gaan we zelf beoordelen.

Wat meteen opvalt is de puurheid van het fruit, in allebei de glazen. Want we proeven de jaargangen van Taylor’s en Croft naast elkaar. David roemt de precisie van het Taylor’s glas: “Er gebeurt zoveel in de neus! Volgens mij is dit een van de meest klassieke Vintage Ports van Taylor’s die we ooit hebben gemaakt.” Het Croft-glas heeft fijne tannines en dus een zijdezachte textuur; typisch voor Croft. En waar de Taylor’s Vintage 2024 een lange, krachtige afdronk heeft, zit de kracht van Croft aan het begin van je slok; de explosie komt meteen. “Vintage Port kan ook jong heel aantrekkelijk zijn!”, concluderen de wijnmakers dan ook.

Fris fruit

Dat is zeker waar, maar dat neemt niet weg dat het uitermate interessant is te ontdekken wat een paar jaar flesrijping kan betekenen. 2017 was een heel heet jaar, met een zeer droge winter. Een totaal ander jaar dan de zojuist geproefde 2024, en dat merk je direct in het glas, dat gekenmerkt wordt door krachtig, donker fruit. Maar 9 jaar in de fles begint z’n vruchten af te werpen: de wijnen verliezen langzamerhand hun jonge fruit, om in complexiteit toe te nemen. Ook in deze jaargang is de huisstijl van beide huizen duidelijk te onderscheiden.

2016, de volgende flight, heeft niet dezelfde structuur als die van 2017, maar is een frisse bak fruit. David vergelijkt hem met de pas uitgekomen jaargang 2024, Tiago benadrukt dat 2024 toch echt een moeilijker jaar was… Opnieuw valt de zijdezachte structuur van Croft op. Vintage 2003 is een van Davids favoriete jaargangen. Het zijn krachtige en intens smaakvolle wijnen die nog decennia langer kunnen ouderen. Daarnaast is hij ook gewoon supertrots op de Croft Vintage 2003 omdat het de eerste van dit huis was waarover hij de leiding had. Het is hem bijzonder goed gelukt de identiteit van Croft te waarborgen in deze fles.

1994 is wat dat betreft een beetje een vreemde eend in de bijt. De Croft uit dit jaar heeft een ander karakter. Door deze fles te laten proeven wordt nog beter duidelijk wat de wijnmakers blijven benadrukken: Croft en Taylor’s hebben ieder een eigen identiteit, en het is aan de wijnmaker om die elke Vintage weer naar boven te brengen.

Port bij de lunch

Tijdens een heerlijke lunch werd wederom duidelijk hoe mooi Taylor’s port combineert met verschillende gerechten. Bij het voorgerecht – een terrine van eendenlever met vijgencompote en brioche – werd de Taylor’s 30 Year Old Tawny geschonken. Een ultra klassieke zoetzachte combinatie! Bij de anjouduif met een bonbon van orgaanvlees en voorjaarsgroenten werd de volle, zachte Classic Vintage 1997 geschonken, met z’n eindeloze afdronk. Als dessert tenslotte kwam een clafoutis van kersen en bramen op tafel, samen met een chocoladebrownie en kokos-lychee ijs. Taylor’s Sentinels 2022, een nieuwe Vintage Port van Taylor’s uit Pinhão, was de uitgelezen keuze bij dit vrolijke trio.